باورم نمیشود که خاموشی

که تو نشسته و نگاه بکنی

                              و من آتش گرفته آب شوم

چشمهایی که دوستش داری

خسته از اشک و شب نخوابیدن

                               کور شوند و من سراب شوم

دستهایم بخواندت هر روز

دستهای تو کنارتر برود

                                 و من آهسته  ترخراب شوم