دم به دم از تو غمی می رسد و من شادم

بند   بر   بند  من  افزاید   و   من   آزادم

عید قربان من  آن  دم  که  فدای  تو  شوم

عید  نوروز   که   آیی   به   مبارک   بادم

یاد آن روز که دل بردی و جان  می رقصید

کاش صد  جان  دگر  بر  سر  آن  می دادم

مرغ  دل  داشت هوای   تو  در  اقلیم    دگر

کرد   پروازی   و    در   دام   بلا    افتادم

گر  نگیری  تو  مرا   دست  در آیم  از  پای

برسی   گر   تو   به  جایی   نرسد  فریادم

آهی  از   سر  دهم  از   پای   در آرد   آهم

گریه    بنیاد    کنم    سیل     کند     بنیادم

زدن کوه بر این  کوه  مرا  پیشه  شده  ست

بیستونیست   فراق   تو   و   من    فرهادم

یاد  من  خواه  بکن  خواه   مکن   مختاری

لیکن ای دوست  تو  هرگز  نروی  از  یادم