سكوت میكنم ...

سكوت میكنم ...

برای گفتن

 و شنیدن، حرفی ندارم

هرگز سخنی نمی گویم

ساكت ....ساكت

آرام

به باران و برف وشب و روز نگاه میكنم

به عمق پاكشان ، به زاتشان گوش میدهم

من

 ساكت ...ساكت

آرام

همانند نگاه كودكان معصوم ومنتظر

منتظر، سرنوشت خود هستم

من

ساكت ...ساكت

آرام

در این دنیای پر هیاهو و زیبا سكوت میكنم

كه سكوت سرشار از پاداش الاهیست

 و دل تنگی هایم را از این دنیا فانی به نجوای باد رها می سازم

تا به اوج برود.

من

 ساكت... ساكت

آرام

همچون روحم كه دیریست در سكوت مرده است

سكوت میكنم..

به خاطر

 دوستیهای كه هر روز بی رنگتر میشود

از عشق كه با  فصلی  از زمان كهنه می شود

از مهربانی های که با گذشت زمان تبدیل به نفرت میشود

و از بی رحمیها و جا هلیت که روح انسان را تسخیر خود میکند

سخنی نمیگویم

می نشینم و سکوت میکنم

من

ساکت...ساکت

آرام

سکوت میکنم...